Het is haast zover
Nog even de Ster
De schijnwereld van de reclame
En dan is het tijd
Voor de werkelijkheid
Da’s andere koek voor een dame
Dan ziet ze geen wasgoed, nog witter dan wit
Dan ziet ze een wereld die zwart is als git
Een wereld die voos is, wormstekig en rot
Wacht, even een lepeltje thee in de pot
Klinkt straks de bekkenslag van het Journaal
Dan zit ik trouw aan de buis
‘t Is elke avond een droevig verhaal
Vol van rumoer en gedruis
Bittere armoe en bombardementen
Stakende arbeiders, boze studenten
Brandende dorpen en brandende steden
O, wat een hel is de wereld van heden!
Maar mijn man en ik, wij zeggen altijd:
Je mag je ogen niet sluiten voor de werkelijkheid
En toch, in ‘t begin
Was ‘k echt geen heldin
Temeer daar ik zwak van gestel ben
En niet veel verdraag
Met ‘t oog op mijn maag
Zodat ik vrij spoedig onwel ben
Hoe dikwijls heb ik niet de boel schoongemaakt
Omdat ik weer op het tapijt had gebraakt
Maar toch bleef ik kijken, naar rampspoed en nood
Al nam ik ook later een emmer op schoot
Soms als ik, bleek en verkild tot het bot
Achter het Nieuws gadesloeg
Werd ik wanhopig, en bad tot God
Aan wie ik nederig vroeg:
Here, aanschouw mijn benarde positie
Strakjes brengt Brandpunt een extra editie
Kunt u vanavond, bij wijze van spreken
Frits van der Poel niet een been laten breken?
Maar daad’lijk had ik alweer spijt
Je mag je ogen niet sluiten voor de werkelijkheid
‘t Was vrees’lijk, die tijd
Maar ‘k ben het nu kwijt
Omdat je aan alles gaat wennen
En wat er geschiedt
Geschokt ben ik niet
Ik laat me niet langer meer kennen
Ik drink van mijn thee, en geniet van mijn sprits
Ik kan tegen Herman, ik kan tegen Frits
En Televizier, en ook Hier en Nu
Ik vind niets te erg en ik vind niets te cru
Keiharde beelden van ‘t negerprobleem
Brengen mij niet in de knel
Zie ik een baby met hongeroedeem
Dan zeg ik enkel: Wel wel
En ik zeg: Lodewijk, moet je es kijken
Zie je die linker daar van die twee lijken?
Die draagt warempel jouw zondagse sokken
‘t Gas kan nu uit, want de thee is getrokken
Het is ook hoog tijd. Vooruit met de geit
Je mag je ogen niet sluiten voor de werkelijkheid
